Ronibats.PH

Stories of a Filipino neurosurgeon, teacher, and writer

Latest stories

Sa Aming Mesa

Walang hintayan. Iyan ang batas sa aming hapag-kainan. Oras na magtawag ang nanay ko ng “Kakain na!” tigil ang lahat ng gawain sa bahay – laro, computer, gitara at project. Hindi ka naman hahambalusin ng dos por dos kapag hindi ka sumunod, pero walang sisihan sakaling ang matira sa iyo eh butu-buto, kalahating baso lang ng Coke ang parte mo, o maubusan ka ng pisngi ng mangga.

ABaKaDabra

Bukas, alas-diyes ng umaga, patitigilin ko ang oras. Hihinto sa pag-ikot ang mundo at ang araw ay mapipirmi sa kanyang kinaroroonan sa kalawakan. Walang makakapansin ng mga pangyayaring ito dahil patitigilin ko rin ang pagkilos ng bawat tao, hayop at makina. Walang gagalaw sa loob ng isang buong araw; ako lang ang maiiwang humihinga sa daigdig nating babalutin ng katahimikan. Maswerte ka, nakaabot sa iyo ang babalang ito. Maiiwasan mong mangulangot, magbasa ng Toro o mangopya sa katabi mo; hindi kita mahuhuli sa akto pagdating ng takdang oras.

Biyaheng Langit

Hindi madaling mag-commute papasok ng UP Manila at pauwi araw-araw, lalo na kung katulad kong sa Las Piñas pa nakatira at inaabot ng isa hanggang dalawang oras ang biyahe sa bus.

Be Like That

We all have this "thing" in our lives. One "thing." That's how I'd like to call it. It's the "thing" we particularly work hard for. The "thing" that makes us do other things we did not think we would ever do. A "thing" we enjoy, despise, laugh at, cry for, and worry over in our lives.

Writer (Daw) Ako

Writer ako. Obvious ba? Kaya nga pangalan ko ang nasa by-line ng artikulong ito. Kaya nga hindi ako mapakali kapag may salitang nasa dulo ng dila ko. Kaya nga maghapon na akong nagta-type sa PC ko. Kaya nga may binabasa ka ngayon sa harap mo.

Ronibats.PH Stories of a Filipino neurosurgeon, teacher, and writer

Instagram

Facebook

Twitter